Actions

De Daltons / Lucky Luke - Bespreking

From The Spaghetti Western Database

De Daltons

Les Dalton (2004).jpg
De Daltons

De Morris & Goscinny-strip Lucky Luke moge bij de meeste mensen bekend zijn, me dunkt. Het Franse Les Dalton is een van de vele verfilmingen die de karakters van de Lucky Luke-verhalen herbergt. Centraal staan in deze film van regisseur Philippe Haïm de sukkelige criminele broers de Daltons, en niet de titelfiguur uit de strips. Lucky Luke speelt hier gelukkig enkel een bijrol; gelukkig, daar acteur Til Schweiger hem tamelijk ondermaats neerzet. Enfin, ma Dalton is het pathethische criminele curriculum vitae van haar vier zoons meer dan zat, en dreigt ze het huis uit te trappen als ze niet eens een fatsoenlijke bankoverval gaan plegen. Van snuggerheid valt het kwartet niet te betichten en al snel belanden de broers in de gevangenis. Dankzij een medegevangene vernemen ze van het bestaan van een magische sombrero, gedragen door de bandiet El Tarlo. Na twaalf jaar in de nor wordt eindelijk bedacht hoe er uitgebroken kan worden, waarop de vier El Tarlo's hoofddeksel gaan stelen. De hoed zal de geplande bankoverval vergemakkelijken. De Daltons houden echter geen rekening met Lucky Luke, die vastberaden is hen op te sluiten...

Wat meteen opvalt aan Les Dalton, is dat getracht is de sfeer van de strip te benaderen. Dit is bijzonder aardig gelukt: Visueel oogt de prent energiek dankzij de snelle montage en extravagant vanwege het bizarre gebruik van contrasterende kleuren. Verder zit de vaart er goed in, waardoor je je feitelijk niet hoeft te vervelen. Dit heb ik dan ook niet gedaan. Aardig zijn tevens de verwjzingen naar bestaande films als Once Upon a Time in the West en The Matrix. Er zitten volop computereffecten in de film, doch ik ervoer ze, wegens de over the top opzet van de film, niet als storend. De plot vond ik eigenlijk nogal slap en narratief zit de film rommelig in elkaar. De oorzaak is waarschijnlijk het feit dat de Franse komieken Eric en Ramzy naast het vertolken van de Daltons Joe en Averell, tevens het script voor hun rekening namen. Dat de heren geen scenarioschrijvers zijn, is helaas meteen duidelijk. Gezien hun komische achtergrond bevreemdt het mij echter dat ze, mijns inziens, grotendeels hebben verzuimd fatsoenlijke humor te brengen. Gelukkig is het onderlinge geklier tussen de heethoofdige Joe en de überdomme Averell dan wél effectief te noemen. Vooral Eric is op zijn plaats als Joe. De overige twee broers hangen er een beetje zielig bij, maar dat was (als ik het me goed herinner) in de strip en de tekenfilm ook zo. Dit geldt tevens voor de karakters Rataplan en Jolly Jumper die er, volledigheidshalve, ook maar zijn ingestopt. Enfin, al met al is Les Dalton een mixed bag, die me op zich voldoende beviel. De film is overigens opgenomen in Almería, waar tevens een waslijst aan spaghetti-westerns is geschoten. Bij de A-Film dvd-uitgave van Les Dalton kun je trouwens kiezen voor een Nederlands gesproken versie, doch dat zou ik maar niet doen.


English text:

I guess most people will be familiar with the Lucky luke comic books by Morris & Goscinny. The French Les Daltons, is one of the many film versions featuring the characters of the Lucky Luke stories. Central to this film by director Philippe Haïm is not the title character, but the not so smart criminal Dalton brothers. Luckily, Lucky Luke is only a supporting character. Luckily, because actor Til Schweiger isn’t very convincing in the role. Anyway, Ma Dalton is fed up with the pathetic criminal record of her four sons and threatens to kick them out of the house if they’re not able to do a proper bank robbery. The brothers are not known for their astuteness and soon end up in jail. A fellow prisoner tells them about a magical sombrero, worn by the bandit El Tarto. After twelve years in prison the four finally figure out how to escape. They set out to steal El Tarto’s hat, because the reckon it may come in handy during the planned bank robbery. However, the Daltons take no account of Lucky Luke, who is determined to bring them in …

The film makers have tried to stay close to the spirit of the comics, and have done a good job in this aspect: thanks to quick editing and the use of extravagant colours the film is visually striking. Furthermore it has a lot of momentum, so you won’t get bored (at least I wasn’t). There are also a couple of nice winks to movies like Once upon a time in the West and the Matrix. The number of computer generated images is relatively high, but in the over-the-top context of the movie, they never break the spell. The plot is quite lame, with a disorderly narrative that is no more than a scratch collection of story elements. Maybe the French comedians Eric and Ramzy are to blame for this: they not only play Joe and Averell Dalton, but also wrote the script, and it quickly becomes clear that the two aren’t natural born screenwriters. However, given their comic background, I was unpleasantly surprised by the lack of good jokes. Luckily the quarrelsome behavior of the hot-headed Joe and the überstupid Averell is quite effective. Eric is particularly good as Joe. The other two Dalton brothers almost seem redundant, but (if I’m not mistaken) this is also the case in the comics. The same thing can be said about Rataplan and Jolly Jumper, who seem to be in the movie strictly for reasons of completeness. All in all, Les Dalton is a mixed bag, but it was good enough for me. The film was shot in Almeria, on the home ground of the spaghetti westerns. The A-Film DVD also offers a Dutch language track, but I advice people to opt for the original version.


--Bad Lieutenant 17:12, 30 October 2011 (CET)

English text: Scherpschutter


Lucky Luke

LuckyLuke2009.jpg
Lucky Luke

Als je Lucky Luke niet kent heeft verder lezen weinig zin. Niet dat het anders wél zin heeft, maar goed. De creatie van Morris & Goscinny werd al eerder vertaald naar het witte doek. Na Terence Hill (1991) en Til Schweiger (2004) doet Jean Dujardin met onderhavig vehikel een poging de illustere revolverheld uit de strip driedimensionaal te maken. Hij slaagt hierin vrij aardig. Fysiek gelijkt de Franse acteur goed en de aankleding is passend te noemen.

De film bezorgt Lucky Luke een terugkeer naar Daisy Town, waar hij opgroeide. Luke moet het stadje opschonen. Allerlei gespuis maakt er tegenwoordig de dienst uit. Al even illustere figuren als Billy the Kid, Calamity Jane en Jesse James komen hierbij op zijn pad. Tot slot wordt de president ontvoerd en ook hieraan moet Luke iets doen...

Cast en crew trokken naar Argentinië om deze film te maken. De keuze blijkt een schot in de roos. De settings zijn schitterend en weer eens wat anders. De film is sowieso visueel bijzonder goed gelukt. Niets dan lof hiervoor.

Het voornaamste probleem van Lucky Luke is dat de film voor een komedie niet bijster geestig is. Billy the Kid hangt de geinponem uit, maar is gewoon niet leuk. Jesse James strooit wat met citaten van Shakespeare en is nog enigszins te pruimen. De lol komt echter bijkans enkel van Luke's paard Jolly Jumper, die op een gegeven moment begint te praten. Het aantal momenten waarbij valt te lachen is op een hand te tellen. Een beetje schraal is dat wel, zelfs wanneer je in ogenschouw neemt dat het een Franse productie betreft.

Als lachfilm werkt de film dus niet echt. Als western overigens evenmin. Hiervoor is de film dan weer te karikaturaal. Vreemd is het dan ook dat de (helaas) aanwezige romantiek bijna serieus wordt behandeld. Voorts is de muziek meestal slecht gekozen en horen we bijvoorbeeld The Fun Lovin' Criminals voorbij komen. Met een goed nummer daar niet van, maar het slaat als kut op Dirk om het in deze film te stoppen.

Wanneer ik denk aan Lucky Luke, dan denk ik aan De Daltons, die hier niet aanwezig zijn. Nu is dat tevens in zat strips van de pistolero het geval, maar het losse zand dat deze film is had de criminele broers als cement goed kunnen gebruiken. Wat dat betreft kun je beter kijken naar Les Dalton, waarin Lucky Luke dan weer veroordeeld is tot het spelen van een bijrol. Overigens maakt ook in die film Jean Dujardin zijn opwachting, zij het in een marginale bijrol.


English text:

If you’re not familiar with Lucky Luke, this article won’t make much sense to you (if you are familiar with him, it won’t make much sense either, but let’s concentrate on the subject). The famous character, created by Morris & Goscinny, has been transferred to the big screen on several occasions. Following the footsteps of Terence Hill (1991) and Till Schweiger (2004), Jean Dujardin tries to offer filmgoers a three-dimensional version of the illustrious comic book gunslinger. He does a pretty good job. Physically he resembles the character well and the costume design is appropriate.

Lucky Luke returns to Daisy Town, where he was born and raised. He is supposed to clean up the town, which is dominated by all kinds of scum these days. In the process he’ll be confronted with the likes of Billy the Kid, Calamity Jane and Jesse James. Eventually the president is kidnapped and Luke is asked to solve this case too …

The cast and crew went to Argentina to shoot the film. The choice for Argentina hits bull’s eye: the locations are magnificent and what’s more, we’re not over-familiar with them. Visually the movie is striking. It deserves the highest praise in this aspect. The main problem of Lucky Luke, a comedy, is that it’s not particularly funny. Billy the Kid is playing the clown, but he just isn’t funny. A Shakespeare quoting Jesse James fares a little better, but most jokes are provided by Luke’s horse Jolly Jumper, who starts talking after a while. But the movie scores only a handful of laughs, which is not enough, even when you take into consideration that it’s a French movie.

As a comedy it doesn’t work. As a western is doesn’t work either. It’s simply too cartoonish to do so. It may come as a surprise that the romantic aspects (the film could’ve done without them) are presented in all seriousness. The soundtrack doesn’t really fit the movie. We get the Fun Lovin’ Criminals, and their track isn’t bad at all, but within this context, it sounds like a virgin in a whore house.

When I think about Lucky Luke, I think about The Daltons, who are sorely missed in this movie. Of course, they’re also absent in a lot of albums featuring the gunslinger, but in this particular case, the presence of the criminal brothers could have brought some substance and structure to the disorderly screenplay. I therefore prefer Les Dalton, even if Lucky Luke is only a supporting character in that movie. By the way: Jean Dujardin also appears in Les Dalton, albeit in a literally marginal cameo.


--Bad Lieutenant 17:12, 30 October 2011 (CET)

English text: Scherpschutter

Donate